و چه عزیزی تو ای خدای من

« اَللّهُمَ اجعَلنی اَخشاک کَاَنّی اَراک» « خدای من به من آن مقام خشیّت از جلال و عظمتت را عطا کن که گویا تو را میبینم»

چه نجوایی میکنی مولای من؟ چه عظیم با آن یگانه سخن میگویی؟ چه غریب با معشوقت به عشق بازی نشسته ای؟ چگونه تاب میآوری این لحظه های عاشقی و شیفتگی را در زمین؟ آری در هر کجای این زمین نمیشود این طور عشق بازی کرد. باید در عرفات بود. باید در عرفات اشک ریخت تا آن یگانه بطلبد خلیفه اش را. این خاک چه گیرایی عجیبی دارد. این عرفات چیست که وقتی اشکت بر آن چکید دیگر نیازی نبود که اعمال حج را تمام کنی. اشکت در روزه عرفه و در زمین عرفات و عشق بازیت کامل کرد حج را. و شما روانه میعادگاه شدید. ولی میعادگاه حسین که نباید چون دیگر خلایق باشد. این حسین است که عالم همه دیوانه اوست. باید تبارک الله گفت به خدا که حسینش را این چنین واله به صحرای کربلا کشاند تا آنجا در آغوشش بکشد. عرفات با تمام بزرگی اش برای حسین کوچک بود. عرفات فقط ظرفیت اشک حسین را داشت. عرفات حتی ظرفیت خون اسماعیل را نداشت چه رسد به حسین سید الشهداء. عرفات برای حسین حکم معبری را داشت که او را به خدا میرساند ولی این رسیدن نباید اینجا صورت میپذیرفت، باید تا کربلا ادامه میافت. چه کشید اباعبدلله در این نجوای عرفه اش با معبودش. چه طور توانست آن معبود را آماده پذیرش خود کند. چه گفت در عرفه که در عرض یک ماه رسید به عاشورا و چه عاشورایی رقم زد. چه عاشقانه گفتگو کرد که آن معشوق تاب نیاورد که حسین را در میان ناپاکان نظاره گر باشد و او را به کنار خود فراخواند.

آری امروز عرفه است و ما شیعیان آن حسین که محبوب خدا بود در زمین دست به دعا برداشته ایم و تکرار میکنیم آن کلمات را و با خود زمزمه میکنیم تا شاید خدا نیز ما را حسینی گرداند. نجوای حسین را میشنویم و بر خود نهیب میزنیم که اگر او این چنین خود را خاشع و خاضع در برابر آن یگانه نشان میداده ما چه بگوییم که حتی .............. . آری این حسین است که اینگونه میگوید و چه کسی دیگر در این پهنه گیتی میتواند اینگونه بگوید به جز فرزند حسین. آری فرزند حسین که حالا در میان ماست و در عرفات این کلمات را چنان بیان میکند که اگر ما نیز میشنیدیم نمیتوانستیم جان در قالب حفظ کنیم.

 ای فرزند حسین اینک تو امام زمان مایی. اینک تویی که واسطه فیض حضرت رب به ما بندگانش هستی. پس تو بخواه برای ما آن فیض عظیم را. تو بخواه که خدا نجوای تو را اجابت میکند. از او بخواه که ما را از این سرمای بی خورشید رویت خارج سازد. از او بخواه که چشم ما را به جمالت روشن گرداند. از او بخواه که در فرج حضرتت تعجیل کند. از او بخواه که انتقام حسینش را هرچه سریعتر بستاند.

/ 1 نظر / 14 بازدید
زهرا

بسم رب الحسین عالی نوشتی خدايا تا محرم زنده مي مانم؟؟؟ خدايا مهلت بده تا محرم باشم عرفات از دستم رفت خدايا غم نصيبم باشد غريبي را تحمل ميكنم فقط خدا تورو به حسين بكذار اين سال محرم باشم ..... عزيزم عيد رو به تو و خونوادت تبريك ميكم ان شا الله هر سال سلامت باشي