یک جرعه انتظار

ما خسته نمیشیم. ما خسته نمیشیم حتی اگر هر روز به جای سرهای شکسته، اجساد غرق به خون همسنگرامون رو بر روی شونه هامون تشییع کنیم. ولی انگار شما موشهای درون سوراخ غفلت، فراموش کردید که بسیجی خستگی را خسته کرده. به قول شهید همت عزیز ما: «حاشا که بچه بسیجی میدان را خالی کند». اون از داداش حسین که هنوزم که هنوزه عوارض اون سنگ و کما رو داره تحمل میکنه ولی پنجه اش تو پنجه ی دشمنه. این هم از آقا شهاب ‌(عکاس مسلمان) که امروز با منافقین درگیر بوده و به این روز دراومده. ولی باز دمش گرم که حال این لجن ها رو گرفت.  

عکاس زخمی

همه مون میدونیم که منافقین از کفار بدترن ولی نمیدونیم چرا یه سیستم برای از ریشه زدنشون ایجاد نمیکنیم . تا کی باید این سران فتنه به لجن بکشن جامعه مون رو با این کارهای منافقانه شون. تا کی باید ببینیم که فتنه گرهای سبز لجنی راحت تو جامعه زندگی کنن و دار و دسته منافقشون به بچه حزب الهی ها آزار برسونن؟؟؟؟؟

آقایون قوه قضاییه کلاهتون رو بالاتر بذارید که انقدر حامی بچه های حزب الهی هستید. آقا چقدر باید بگه «أین عمار»؟؟؟؟؟؟؟؟؟ شما کی میخواید نقش عمار رو بازی کنید؟ بالاخره کی میخواید این منافق ها رو اعدام کنید و چوبه دار جمهوری اسلامی رو آب بکشید؟؟؟؟؟

ای میر حسینی که زمان انتخابات اومدی تو تلویزیون و گفتی که ما رنگ سبز رو انتخاب کردیم که اهل بیت بهمون مدد برسونن. برای این گندکاری هات میخواستی که اهل بیت حمایتت کنن؟؟؟؟؟؟؟ واقعا که ناز شست اهل بیت که اینطور حمایتت میکنن. آره دیگه اگه حمایت اونها نبود که تا الآن نکیر و منکر سمفونی عدالت رو تا «هُم فیها خالدون»‌ تو نواخته بودن. برو خدا رو شکر کن که امام خامنه ای هنوز داره اجازه میده که نفس آلوده ات شهرمون رو آلوده کنه تا درس عبرتی باشی برای بقیه مترسک هایی که عین تو هستن.

با بقیه لجن ها هم صحبتی ندارم چون که ارزشش رو ندارن. البته از لجن های واقعی که توی جوی آب هستن معذرت میخوام که اسم شریفشون رو به این منافقین نسبت دادم.

[ ۱۳۸٩/۱۱/٢٦ ] [ ۱٢:٢٥ ‎ق.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار