یک جرعه انتظار

هو الحافظ

امروز کتاب «نخلستان سرو» رو تموم کردم کتاب خوبی بود. درسته که نویسندش خیلی معروف نیست ولی مجموعاً کتاب خوبی از آب درآمده. کتاب زندگینامه دو برادر شهید به نامهای «کریم و امیر رفیعی دستجردی» هست. خیلی آدمهای جالبی بودن از اهالی خونگرم خرمشهر و جفتشونم در غربت و تنهایی شهید شدن. کریم که عضو گروه منصورون بود در کمیته مشترک ضد خرابکاری تهران به همراه همرزمش سید علی جهان آرا زیر وحشیانه ترین شکنجه ها دوام میارن و با بدنی آش و لاش بقیه رو لو نمیدن، آخر سر ساواک که از دستشون عصبانی میشه وادارشون میکنن که سیانور بخورن. خانواده هاشون چند ماه بعد از انقلاب تو دادگاه محاکمه ی «تهرانی» خبیث از سرنوشت بچه هاشون مطلع میشن. امیر به سمبل مقاومت خرمشهر معروفه. اون هم قبل از انقلاب وهم بعد از انقلاب تلاشهای خستگی ناپذیری داشته، تو تمام روزهای مقاومت خرمشهر هم پابه پای بقیه با پای شکسته روزی 18-17 ساعت مجاهدت میکرده و حتی موقع سقوط خرمشهر عزیز تیربارشو میگیره رو عراقیا تا دوستاش از شهر خارج بشن و خودش میمونه تنها. این دوتا برادر که مقتداشون امام حسین (علیه السلام) بود مثل خود آقا تو غربت شهید شدن.

گاهی اوقات در حین خواندن کتاب اشک از چشمام جاری میشد و به این فکر میکردم که چه خونهای پاکی پای این درخت انقلاب ریخته شده و حالا ما داریم با این انقلاب چه جوری برخورد میکنیم. به کم کاری خودم در رابطه با انقلاب گریه میکردم. به این فکر میکردم بعضی ها چقدر راحت پا رو خون شهدا میذارن. نمونه کوچکش همین فتنه پارسال که تو کشورمون راه انداختن یا همین 18 تیر که دیروز سالگرد منحوسش بود. نمیدونم چرا یه عده انقدر راحت همه چیز رو فراموش میکنن.

میدونیم که پرچم این انقلاب قراره برسه به پرچم آقا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

چند روز پیش داشتم در همین موارد با یکی از دوستام صحبت میکردم. بهش گفتم که خدا چک سفید امضاء به هیچ مردمی نداده که ما همش میگیم کشورمونو خدا حفظ میکنه از بلایا، بالاخره خودمونم باید یه کاری بکنیم. هی میگیم خون هزاران شهید انقلابمونو بیمه کرده.

دوستم که نگرانی منو دید یه نکته مهمی رو یادآوری کرد. گفت تمام حرفات درسته ولی دقت کن که داری در مورد دو موضوع صحبت میکنی: انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران. خدا به کشور ما چک سفید امضاء نداده ولی به انقلابمون حتماً چک سفید امضاء داده. انقلاب اسلامی ما که جزء تمدن شیعه هست مثل یه رود با شتاب جاریه. ممکنه یه وقتایی یه سنگایی جلوشو بگیره ولی اون خودشو از کناراش رد میکنه و دوباره مثل قبل پرخروش جریان پیدا میکنه. این انقلاب حتما به دست آقا میرسه چه تو ایران چه بیرون از ایران. تازه 30 سال در برابرش عمر کمیه و .....

حرفای دوستم خیلی آرومم کرد ولی باعث نشد که کم کاریهای خودمو فراموش کنم.

به امید آنکه باشیم و در کنار امام خامنه ای پرچم انقلاب را به دست امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بدهیم.

به امید خدای حافظ امام و انقلاب

[ ۱۳۸٩/٤/۱٩ ] [ ٩:٠٢ ‎ب.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار