یک جرعه انتظار

با نزدیک شدن سالروز تسخیر لانه ی جاسوسی به دست دانشجویان پیرو خط امام هر گروهی به نوبه ی خود دوست دارد خود را به آنها وصل نموده و یا به گونه ای از آنان دم بزند . در این میان موضع پایگاه خبری – تخریبی جماران قابل توجه است که نمی تواند خوی منافقانه خود را در برابر نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و آرمانهای امام رضوان الله تعالی علیه پنهان دارد و این روزها سوتی هایی می دهد تا هر چه بیشتر خصلت دوگانه ی خود را نشان دهد .


این پایگاه خبری که البته توصیفش را در مطلب قبلی لجمن شنیده اید در مصاحبه ی خود با آقای نعیمی پور و خانم ابتکار به مناسبت تسخیر لانه ی جاسوسی آمریکا به نحوی وانمود می کند تا همه ی آنچه از آن روز شنیده ایم را به پای یاران دوم خردادی خود که این روزها در بنیاد ماران ! نشسته اند بنویسید و البته این توهین ها به اینجا ختم نمی شود و خیانت خود را بر علیه این دانشجویان وقتی روا می دارد که آقای نعیمی پور این دانشجویان را چون وابسته به هیچ جناح و یا حزبی نبودند با دانشجو نماهایی که در درون دانشگاه هستند و خود را از اهالی فتنه ی سبز می دانند مقایسه می کند .


او در این باره می گوید : تلاش این بود که به نوعی گفته بشود که این دانشجویان مسلمان و پیرو خط امام اند و برای خودشان دفتر و تشکل و یژه ای ندارند که بخواهند برای حزب خود کار کنند مثل دانشجویان سبز امروز که در دانشگاه ها هستند.


اینکه خانم ابتکار و آقای نعیمی پور تلویحاً پشیمانی از گذشته خود را ابراز می دارند جای تعجب نیست چرا که سابقه ی این افراد در دولت اصلاحات کاملاً درخشان ! است . اما تعجب از این پایگاه خبری – تخریبی است که نام جماران را با خود به یدک می کشد اما در این مصاحبه سئوالاتی را می پرسد تا این افراد و افرادی از این دست به راحتی هر اراجیفی را از دهانشان بیرون بریزند و به این راحتی اجازه تحریف تاریخ را به خودشان بدهند .

پ.ن: کل این متن از وبلاگ لجمن کپی شده است (قربتا الی الله) و صرفا جهت اطلاع است.

[ ۱۳۸٩/۸/۱٢ ] [ ٩:٠٠ ‎ب.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار