یک جرعه انتظار

قرآن را علی (علیه السلام) می نوشت نه روی چرم که بر لوح دل ما. اینکه خفاشان برمیدارند صفحات قرآن را پرپر می کنند و آن را به آتش میکشند، ناشی از برنتابیدن نور است و اینکه نور کور کرده چشمشان را. نور اگر بر ظلمت و ماه اگر بر ظلم و ستاره اگر بر ستم غلبه نکرده بود، شب پرستان این چنین خود را به آب و آتش نمی زدند. این بار دشمن علی نتوانست در آخر صفین از خوارج بازی بگیرد و قرآن را روی نیزه ببرد، رفت و قرآن را سوزاند. این دود، اوّلین چشمی که نابود خواهد کرد، چشم مسیحی صهیونیست های کاخ سفید است. ما نیز برای جنگ با خفاشان آماده ایم. خونمان به جوش آمده است. مسیحی صهیونیست ها این بار و برای این غلط زیادی، هزینه بزرگی خواهند پرداخت. این هزینه شمارش معکوس برای مرگشان است. هان ای عزرائیل! آستین ما آماده است، دستت را از آستین ما به درآر و فرو کن در حلقوم غرب وحشی و انتقام خون سپیده را، سحر را از شب پرستان بگیر. نه ما که حتی تو و دیگر ملائک، همه و همه مدیون قرآنیم. تو فرشته خدایی و قرآن کلام خداست. به قرآن سوگندت میدیم که دیگر جای صبر و سکوت نیست. نازل شو.

تو ماه مبارک رمضان که بهار قرآن بود سعی کردم به وبلاگم سر نزنم و مطلبی ننویسم. حالا که بهار قرآن تموم شده و اومدم بنویسم با این فاجعه بزرگ روبرو شدم که عده ای از خدا بی خبر از نوع مسیحی صهیونیست آمریکایی گناهی بزرگ مرتکب شدن و به قرآن عزیز ما بی احترامی کردن. (ما که عاشقانه قرآن را میخوانیم و صالحانه سعی در عمل به آن داریم). اونوقت باراک اوباما ( که اصولا او با ما نیست) به روی نامبارک خودش نمیاره و میگه قرآن سوزوندن جون نظامیهای آمریکا رو تو افغانستان و عراق به خطر میندازه. قبل از این که وارد وبلاگ خودم بشم به سایت قطعه 26 که متعلق به داداش حسین قدیانی هست یه سر زدم و از مطلبش خوشم اومد گفتم من هم که میخوام در این مورد بنویسم پس بهتره که از قلم داداش حسین تقلب کنم (قربتاَ الی الله) که هم زیباتره و هم تاثیرگذارتر، البته با کمی دخل و تصرف.

پ . ن . فردا از ساعت 16 دانشجوها جلوی سفارت سوئیس (حافظ منافع شیطان بزرگ در جمهوری اسلامی ایران) تجمع دارن برای اعتراض به سیاست های آمریکای جنایتکار (که خودشون برج های دوقلوشون رو میزنن اونوقت تو سالگرد نحس 11 سپتامبر قرآن میسوزونن). اگر بریم اونجا کمترین وظیفه رو در قبال قرآن عزیزمون انجام دادیم

 

[ ۱۳۸٩/٦/٢٢ ] [ ۱:٢۸ ‎ق.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار