یک جرعه انتظار

«هو الکاشف»

«میثاق غلیظ» کتابی است که توسّط ابوالفضل اقبالی نگاشته شده. فردی که در سابقه‌ی ذهنی من اصولاً دغدغه‌ی مسائل اجتماعی و حوزه مطالعات خانواده دارد، این بار کامل وارد حوزه‌ی خانواده شده و کتابی در باب جایگاه و ضرورت‌های همسرگزینی را روانه بازار نشر کرده است.

شاید برای منی که بسیاری از این مسائل را می‌دانم و در مشاوره‌های دوستانه بسیاری از مطالب این کتاب را بازگو کرده‌ام، این کتاب خیلی جدید نباشد ولی قدرت آن را دارد که حتّی مرا در پی خود بکشد تا آن 20 درصد مطلب جدید را هم از دست ندهم.

میثاق غلیظ

حُسن این کتاب نسبت به کتب دیگر که در این موضوع نگاشته شده، را می‌توان در این موارد دانست که اوّلاً نحوه بیان مطالب، خودمانی و جوان‌پسند است، انگار که هم‌کلاسی آدم دارد به آرنج به پهلویت می‌زند که «ببین فلان چیز را». ثانیاً به همه مطالب به حدّ کفایت پرداخته شده، ولو این‌که گاهی خواننده حس کند که اگر در مبحثی بیشتر هم می‌گفت، جای دوری نمی‌رفت، ولی هوشیاری نویسنده در این است که حوصله‌ی خواننده را سر نبرد با روده‌درازی‌های عامیانه و خواننده را فردی فرهیخته همچون دانشجویان این ممکلت می‌داند که با اشاره‌ای، خود، به سرمنزل مقصود خواهند رسید. ثالثاً ازدواج را در انواع مختلف آن حتّی ازدواج اینترنتی بررسی می‌کند و بایسته‌هایش را به خواننده گوشزد می‌کند. رابعاً سایز کوچک کتاب حمل آن را ساده کرده است تا همیشه در کیف باشد تا در مواقع فراغت از تفکّرات خانوادگی و کاری و درسی به مطالعه‌ی آن بپردازیم.

درست است که حجم بیشتر مطالب به مباحث مربوط به قبل از ازدواج پرداخته است ولی از نگاه منی که در مشاوره‌های دوستانه اکثر مشکلات زوجین را در عدم بررسی دقیق مناسبات قبل از ازدواج می‌بینم، ایرادی بر نویسنده وارد نیست، کما‌این‌که شاید نویسنده هم چون من به زیر پوست خانواده رفته و علّت مشکلات را موشکافانه سنجیده است.

در نهایت می‌توان این کتاب را به همه‌ی جوانان توصیه کرد، حتّی آن‌هایی که خود را «همه چیز دان» می‌دانند.

[ ۱۳٩۳/٩/۱٤ ] [ ٩:٥۳ ‎ق.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار