یک جرعه انتظار

« هو العشق »

روزی که شود اذَا السَّماءُ انفَطَرَت

وانگه که شود اذَا النُّجومُ انکَدَرَت

من دامن تو بگیرم اندر سُئِلَت

گویم صنما بِاَیِّ ذَنبٍ قُتِلَت

عشق تو مرا اَلَستُ مِنکُم بِوَعید

هجر تو مرا اِنَّ عَذابی لَشَدید

بر کنج لبت نوشته یُحیی و یُمیت

مَن ماتَ مِنَ العِشق فَقَد ماتَ شَهید

پی نوشت: این شعر رو لابلای دفترم پیدا کردم. کلی خاطره دارم باهاش و کلی احساسات پاک داره توش. تقدیم به همه عاشقان.

[ ۱۳٩٠/٦/۱۸ ] [ ۱:۱٦ ‎ق.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار