یک جرعه انتظار

" بسم رب الرمضان "

مستی نه از پیاله نه از خم شروع شد            از جاده سه شنبه شب قم شروع شد

آیینه خیره شد به من و من به آینه                 آنقدر خیره شد که تبسم شروع شد

خورشید ذره بین به تماشای من گرفت           آن گاه آتش از دل هیزم شروع شد

وقتی نسیم آه من از شیشه ها گذشت         بی تابی مزارع گندم شروع شد

موج عذاب یا شب گرداب؟ هیچ یک                دریا دلش گرفت و تلاطم شروع شد

از فال دست خود چه بگویم که ماجرا              از ربنای رکعت دوم شروع شد

در سجده توبه کردم و پایان گرفت کار              تا گفتم السلام علیکم ... شروع شد

این شب قدر سه شنبه یادمون باشه که حتما و حتما برای ظهور آقا امام زمان دعا کنیم. همیشه که شرمندشون میشیم وقتی نامه اعمالمون رو نگاه میکنن ولی این بار میتونیم بیشتر دعا کنیم تا هم بتونیم یه خورده وجدان درد خودمون رو التیام ببخشیم و هم ازشون بخوایم که توی تقدیر امسالمون سربازی در رکابشون رو امضاء کنن، چه در زمان غیبت و چه در زمان ظهور، و بخوایم که مانند اهل کوفه نباشیم و هیچ وقت روی حرفشون حرفی نزنیم.

این پیامک هم برام اومد. خیلی دوست داشتنی بود. انگار که یه قسمتهاییش رو بخواد آدم با آقا امام زمان نجوا کنه ناراحت دل شکسته گریه. از همین جا ارسالش میکنم به هر عزیزی که این متن رو میخونه:

اگر گاهی ندانسته به احساس تو خندیدم

و یا از روی خودخواهی فقط خود را پسندیدم

اگر از دست من در خلوت خود گریه ای کردی

اگر بد کردم و هرگز به روی خود نیاوردی

اگر زخمی چشیدی گاه گاهی از زبان من

اگر رنجیده خاطر گشتی از لحن بیان من

حلالم کن ... و اما بعد ...

این شبها دعایم کن

پی نوشت: دعا کنید که بتونیم سه شنبه برسیم به جمکران و اونجا احیا بگیریم.

 

[ ۱۳٩٠/٦/۱ ] [ ۱٢:۱٦ ‎ق.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار