یک جرعه انتظار

« هو اللطیف »

درسته که امروز جمعه است و روز دلگرفتگی ما شیعیان ولی اتفاق جالبی افتاد برامون.

دیشب دیدیم که شبکه تهران قراره یه برنامه نشون بده به نام «بچه های دیروز». که البته چند هفته ای بود که پنجشنبه ها پخش میشد و کارتون های قدیمی رو نشون میداد و حتی در ایام عید هم کم و بیش چند صحنه ای به چشمم خورده بود. ولی این برنامه تقدیر از سازندگان و مجریان و بازیگران و دوبلور های برنامه های کودک بود.

با خانواده و مهمونها ( که خانواده برادرم بودند) چشم انتظار بودیم که ساعت 3 و نیم بشه و برنامه رو ببینیم. خیلی وقت بود که انقدر مشتاق پای تلویزیون ننشسته بودم.

چه حس خوبی بود که میدیدیم برنامه های کودکی هامون داره دوباره پخش میشه. آدمهایی که باهاشون خاطره داشتیم. شخصیت هایی که باهاشون زندگی کرده بودیم ایام کودکی رو. خونه مادر بزرگه و مرضیه برومند. محله بروبیا و اکبر عبدی. برنامه شب بخیر کوچولو و خانم نشیبا. خانم رضایی که مجری برنامه های کودک بود. البته سن من به خانم خامنه قد نمیداد ولی برادرم باهاش خاطره داشت.

چقدر برای هم دیگه خاطره تعریف میکردیم که موقع شروع شدن برنامه های کودک چه احساساتی داشتیم. چه لذتی میبردیم با دیدن برنامه هایی مثل پینوکیو، پسر شجاع، جیمبو، نیک و نیکو، رابین هود، هادی و هدی، خونه مادر بزرگه، کلاه قرمزی (یادش بخیر چه اشکی میریختم بچگی هام با دیدن غربت کلاه قرمزی و پسرخاله توی تهران). خلاصه که امروز با این برنامه، خیلی از خاطرات شیرین کودکی و حتی نوجوانی (مثل نیمرخ) برامون زنده شد.

یکی از پیامکهایی که قبلا فرستاده شده بود برای این برنامه: من و برادرم بچگی هامون به خاطر دیدن برنامه کودک با هم دعوا میکردیم. حالا بعد از گذشت این همه سال وقتی برنامه ی «بچه های دیروز» رو میبینم یاد برادرم میفتم که الآن شهید شده و با دیدن این کارتونهای قدیمی اشک میریزم.

 

[ ۱۳٩٠/٢/٢ ] [ ٦:٥۸ ‎ب.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار