یک جرعه انتظار

« هو الفتاح المبین »

یه روز یه تاجری ورشکست میشه. میره حرم امام رضا که از آقا کمک بخواد. میبینه که یه روستایی داره با امام رضا مناجات میکنه. تاجر صبر میکنه که روستایی کارش تموم شه بعد با امام رضا مناجات کنه ( آخه فکر میکرد که امام رضا مثل خودشه که باید یه نفر یه نفر باهاش صحبت کنن). هر چه که منتظر میشه میبینه کار روستایی تموم نمیشه. گوش میده ببینه که چی میگه. متوجه میشه که به خاطر ١٠٠٠٠ تومان داره از آقا کمک میگیره. تاجر به روستایی میگه بیا این ١٠٠٠٠ تومان رو بگیر و برو بذار من هم با آقا مشکلم رو در میون بذارم.

این داستان رو گفتم تا به یادمون بیارم که بعضی از ما هم همینجوری با آقا مناجات میکنیم. داریم با آقامون مناجات میکنیم و ظهور آقا رو برای حاجات دنیاییمون میخوایم.

میخوام بگم که اگه آقا رو فقط برای حاجات دنیاییمون بخوایم و برای این حاجات از خدا ظهورشون رو بخوایم تا در زمان بعد از ظهور حاجتمون برطرف بشه. آقا میتونه به راحتی در پس پرده غیبت واسطه فیض الهی بشه و حاجت ما رو مرتفع کنه و باز هم در پرده غیبت بمونه چون هنوز ما حضرت رو به خاطر آنچه که باید بخوایم نخواستیم. نمیگم برای حاجات دنیاییمون به آقا متوسل نشیم چون حتی باید نمک غذامون رو هم به واسطه ائمه از خدا طلب کنیم. ولی میگم که باید انتظارمون در جهت درست باشه. با نیت درست و با داشتن چشم انداز صحیح از جامعه ی بعد از ظهور باید هر لحظه فرج حضرت رو از خدا بخوایم. 

به امید انتظار عالمانه و فعال .......

[ ۱۳٩٠/۱/٢٥ ] [ ۱٠:۳٤ ‎ب.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار