یک جرعه انتظار

«هو الجواد»

در بحبوحه‌ی این روزها که همه منتظر رسیدن خبری از پشت درهای شورای نگهبان هستند، تصمیم دارم امروز که میلاد امام جواد (علیه‌السلام) است درمورد یکی از وجوه شخصیت ایشان صحبت کنم یعنی جود و کرم.

ائمه‌ی ما همگی اهل جود و کرم بودند (شاید به یک میزان) ولی چیزی که برای ایشان القابی تعریف کرده، شهرتی بود که به خاطر آن القاب در بین هم‌عصران خود داشتند. و اگر ما خود را در کسب آن القاب قرار دهیم می‌توانیم اندکی خود را شیعه‌ی ایشان بدانیم.

امام جواد (علیه‌السلام) که مظهر جود و کرم بودند چه درسی به ما شیعیان می‌دهند؟

برخی از محققان گفته‌اند: آنچه از لفظ «جواد» به ذهن متبادر می‌کند، این است که شخص جواد جایی که مقتضای «جود» باشد، بخل نمی‌ورزد، اگرچه بالفعل از او جودی صادر نشود.

این روزها وقتی برای جمع‌آوری کمک برای نیازمندان از افراد طلب پول یا قرض می‌شود، گاهی با این جمله پاسخ می‌آید که «ببخشید خودمان خیلی نیاز داریم»؟

آیا اقتضای جود و کرم این است؟ آیا اقتضای شیعه‌ی امام جواد بودن این است.

همیشه در آیات و روایات این‌گونه آمده است که اگر در راه خدا کمکی کنیم خدا چندین برابر برکتش را می‌دهد و یا حتی خدا قرض دادن به بندگانش را مانند قرض‌دادن به خودش می‌داند.

آیا این‌ها همگی برای ترغیب ما به گذشتن از اموال در راه خدا نیست؟ آیا واقعاً آن اموال، مال بنده است؟ یا مالک اصلی‌اش خداست و بندگان فقط چند صباحی امانت‌دارش هستند؟

همگی در همین کشور زندگی می‌کنیم. از اوضاع اقتصادی مطلعیم. زیر بار فشار گرانی هستیم و هزاران هزار مشکل دیگری که همگان دارند را حس کرده و می‌کنیم ولی سوالی که به ذهن می‌رسد، این است که اگر در دوران خوشی و ازدیاد نعمت دست ناتوانی را بگیریم هرمندانه‌تر است یا در زمان سختی؟

جواب این سوال را در حدیثی تکان‌دهنده یافتم بدین صورت که پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمودند: «بنده ایمان را به کمال نمی‌رساند، مگر سه خصلت در او باشد: انفاق در تنگدستی، انصاف داشتن و [به همه] سلام کردن.» (میزان الحکمة، ج1، ص425).

باتوجه به این احادیث آیا نباید در سبک زندگی خود تغییری دهیم؟ آیا نباید به سمت ایمان کامل‌تر پیش‌رویم؟

البته نباید از این توصیه دین هم غفلت کرد که «باید در بخشش اموال، حدّ اعتدال رعایت شود.»

یا جواد الائمه 

به حضرتشان متوسل می‌شویم و مدد می‌جوییم تا توفیق رهروی راهشان را ارزانیمان کنند، علی‌الخصوص ما جوانان چون ایشان معروف به «جوان‌الائمه» هستند.

ای روضه رضوان رضا ادرکنی

سرحلقه خوبان خدا ادرکنی

در جود و کرم نیامده در عالم

دستی به کریمی شما ادرکنی

پ.ن: امیدواریم که در این انتخابات که امروز قرار است اسامی افرادی که صلاحیتشان احراز شده است، معرفی گردد، آن کسی رأی بیاورد که بتواند آرمان‌های انقلاب و امام را متجلی سازد و برای سربلندی مستضعفین تلاش کند.
[ ۱۳٩٢/٢/۳۱ ] [ ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ ] [ وارث ] [ نظرات () ]
درباره وبلاگ

روزی «اُویس قرنی» موجب تعجب آدمیان بود که چگونه واله و شیدای معشوقی است که ندیده است. معشوقی که حبیب الله بود. و امروز ما وارثان ثارالله از پس 12 قرن که مهدی فاطمه در پرده غیبت مستور است همچون اُویس نه بلکه عاشقتر و شیفته تر از او چشم انتظار وارث همه انبیاء و اوصیاء هستیم. کوچکتر از آنم که خود را شیعه اش بنامم پس به محب بودن خود افتخار می کنم که «هر که را نسزد چنین مقامی» امید آنکه در کنار نایب بر حقش در رکابش جان نثاری کنم
نويسندگان
لینک دوستان





آوای خوش انتظار